Hindi ko alam
kung ano itong nararamdaman;
habang bumibilis ang pintig sa dibdib
na parang bukal ng tubig
na nais makalaya,
para akong nasa alapaap,
nagtatampisáw sa hamog,
sa hangin ay nakayakap,
at paulit-ulit na
bumabagsak sa langit.

Hindi ko rin alam
kung bakit inaasám,
kahit minsa’y kinukurot ang puso,
bulag kung alin ang wagas at huwad.

Ni sa hanagap,
hindi ko alam ang hinahanap;
hanggang sa ika’y dumating,
pag-ibig pala.

Sa sayaw ng balsa parehong nabasa
inihaw ang isda sa papag naghiga,
Liwanag ng tala ang tinitingala
sinag na nawala hindi inakala.

Mahigpit na yakap init ng magdamag
sabay sa paglasap ng simoy ng dagat,
Bangka ng pangarap sagwan sa paglayag
bugso ma’y habagat di kayang isadsad.

Lumangoy nang sabay sa bukang-liwayway
Sa sikat ng araw lumubog lumitaw,
Tumakip sa buwan ulap ay dumagan
tumaob ang kalan sarap ay nahilaw.

Humina ang timbol lumihis ang timon
inanod ng alon umiba nang ahon,
Lumimot, tumikom ang lambing at bulong
pagsuyong sinumpong unos na dumaloy.

Bakas sa buhangin ang yapak ng aliw
ang tamis at asim sinisid na lalim,
Umalat ang hangin naging takipsilim
uhaw na damdamin nilunod sa dilim.

Gomang salbabida butas na’y lutang pa
baka masalunga agos na dumala,
Lubog man at sara ang kubong suray na
ilusong ang paa samo ko’t pagsinta.

Sa dalampasigan ako ay naghintay
natuyo sa pampang ang buhos ng ulan,
Dampi ng amihan di na maramdaman
aplayang mababaw lumamlam ang tanaw.

Dinig pa ang awit sa gabing malamig
ang ingay at himig babad pa sa tubig,
Maraming naakit sabik na nagbalik
baybay na marikit ayaw ang pumikit.

Hindi ko man alam kung hanggang kailan
buhay na mamasdan ang parola’t ilaw,
May labis minahal puso ko’y tinangay
tanging Matabungkay ang hindi lumisan.

dcd/dodie
31Jan2012

Utang kay Bathala ang buhay kong ito
Nalaman ko na lang na ako’y naririto
Bagama’t simpleng tao walang yaman sa mundo
Magsisilbi sa yo sa Diyos at sa tao

Hay mabuti’t Pilipino, mabuti na rin
Kahit buha’y salat nananatiling masayahin
Sa simpleng suweldo marunong makuntento
Pinapalis ang inip sa ulayaw at kuwento

Salamat Bathala sa bigay mong hininga
Umasang gagamitin sa tamang pagpapasya
Pagbibigay sa kapwa at pagtutulungan
Sasaya, liligaya ang sangkatauhan

Bathala dakilang manlilikha
Sa aking buhay ikaw ang bahala
Ang aming buhay ay di namin tangan
Sa iyo ang hiling, ay buhay na walang hanggan

Sa pagupo
1-31-12
9:50 ng

Ano ngang mapapala sa pagsulat ng tula?
Liban na lang tuloy na tawagin kang makata
Sa kinaiisip minsa’y nanlalata
Na pinapalis naman ng mambabasang humahanga

Sa kinalaunan ito ang nawari ko
Wala akong magagawa ito ang natural ko
Tinanggap ko na lang, likas sa akin ito
Mapabilang sa mga makatang kontemporaryo

Ito sa ami’y kaligayahan ang dulot
Matamis na gawa na tila ba pulot
Magbigay ng kaisipan sa taong nalulungkot
Magdulot ng kasiyahan kahit man lang sandakot

Sa pagupo
1-31-12
10:22 ng

suminibol ang punla

ulan sa lusong

natigang na taluna

taluna=farm nearby a river

nalango sa tag-ani

kumot ng lago

sumusukob na gabi

Sa dinami-daming kahulugan

nitong pag-ibig,

isa lang para sa akin

ang makabuluhan,

iyon ay walang iba kundi

ikaw.

Bahay
ng putakti,
manipis na putik,
gumuho at naging nitsong
ginto.

tagulaylay ng lupa

hubad na rosal

sa papag lumuluha

sumisinag sa kuta

liyab ng pulo

naglalaho na tala

bumubukal ang bundok

ulan sa kahoy

nilulusong na ilog

tinutulay ang niyog

alay ng lupa

palapa na matayog

Duming sandamukal
ang sa lupa`y nandoroon
wari ay inis ang mga kamay na nagtapon
sa halamang nakabaon daming ibinunton.

May isang naawa
mga dumi`y inaalis.
Pssst!
Tambak ng mga dumi ay huwag mong alisin
nagpapaganda yan sa rosas na nakatanim.

Luanda, Angola
Sabado
28-Jan-12

napukot ng bulaklak

pugpog sa damo

bango ang namimitag

bulaklakan na hubo

kasal ng sinta

nagbabaga sa sulo

kinakanlong ang ilap

tugon ng usa

umalagwa sa gubat